Communicatie bestaat uit drie elementen:

–       Taal; de woorden die de spreker gebruikt

–       Toon; toon, volume die de woorden ondersteunen

–       Fysiologie; gezichtsuitdrukking, gebaren, houding

Onderzoek heeft aangetoond dat het grootste gedeelte van de betekenis van onze communicatie door anderen wordt afgeleid uit het non-verbale gedeelte.

Albert Mehrabian, een hoogleraar psychologie aan de UCLA ontdekte, na een onderzoek naar de verschillende signalen die wij als mens gebruiken om anderen aardig te vinden of niet aardig te vinden, de onderstaande statistieken.

Het is belangrijk om te onthouden dat deze statistieken alleen geldig zijn in de context van het experiment, oftewel als het gaat om de signalen die wij als mens gebruiken om anderen aardig te vinden of niet aardig te vinden. Dit zijn noch absolute getallen noch kunnen deze statistieken gebruikt worden als een zogenaamde “rule of thumb”. Ze vormen slechts een bruikbare metafoor voor onze wijze van communiceren.

Ray Birdwhistell, een antropoloog kwam met vergelijkbare resultaten, echter was de context een andere dan die van Mehrabian . De antropoloog Ray Birdwhistell (1966), deed onderzoek naar non-verbale communicatie. Hij maakte schattingen van het aantal non-verbale communicatie-uitingen dat per dag tussen mensen plaatsvind. Hij berekende dat de gemiddelde mens ongeveer tien of elf minuten woorden spreekt per dag en dat de gemiddelde zin niet meer dan 2,5 seconde duurt! Ook schatte hij dat we ongeveer 250.000 gezichtsuitdrukkingen beheersen en herkennen.

Een NLP practitioner kalibreert  de non-verbale communicatie en controleert of deze congruent is met de verbale “output”. Kalibreren is het lezen van mensen. Gewoon observeren wanneer iemand in een bepaalde stemming is of raakt. Als je goed oplet kun je leren herkennen bij welke non-verbale welke interne beleving hoort

Dus kalibreren is het vaststellen en controleren van iemands innerlijke ervaring op basis van zijn lichaamstaal, houding en fysiologie. Dit doen we op basis van zintuiglijke scherpzinnigheid.

Met deze zintuiglijke scherpzinnigheid nemen we kleine veranderingen waar.

De belangrijkste “minimal cues” zijn:

  • Huidskleur
  • Spierspanning
  • Ademhaling ritme
  • Ademhaling (locatie)
  • Onderlip
  • Ogen (focus)
  • Ogen (pupillen)

Gedachten lezen

Bij kalibreren is sprake van observeren en waarnemen zonder er een betekenis aan te geven vanuit je eigen referentiekader (interpretatie). Het interpreteren van een waarneming of gedrag noemen we binnen NLP “mind reading” oftewel gedachten lezen. Met gedachten lezen bedoelen we als we bij andere mensen iets waarnemen en daaraan meteen onze eigen mening koppelen. We denken precies te weten wat de ander denkt en doet, terwijl we er gewoon naar raden op basis van hoe we zelf tegen de wereld aankijken.

Een voorbeeld van gedachten lezen is de gedachte: “hij fronst zijn wenkbrauwen dus hij zal wel niet geloven wat ik zeg”. In dit geval raad ik naar de gedachten van de ander, zonder me ervan bewust te zijn dat het fronsen van wenkbrauwen ook iets anders kan betekenen.

Vraag jezelf dan ook altijd:

“Wat kan het nog meer betekenen?”

De schrijver van de bestseller “de vier inzichten” geeft zijn lezers een richtlijn om gedachten lezen totaal uit hun leven uit te bannen. De richtlijn is als volgt:

  • Wees onberispelijk in je woorden;
  • Vat niets persoonlijk op
  • Ga niet uit van vooronderstellingen
  • Doe altijd je best

“Bijna alle drama’s en verdriet in je leven zijn veroorzaakt door uit te gaan van veronderstellingen en het persoonlijk opvatten van woorden en daden. Omdat we iets niet begrijpen, bedenken we iets, iets wat het zou kunnen betekenen. Als de waarheid dan aan het licht komt, blijkt onze vooronderstelling nergens op te slaan. Daarom is het altijd beter om vragen te stellen dan om uit te gaan van veronderstellingen” (Don Miguel Ruiz)