In 1972 werd John Grinder benaderd door de psychologiestudent Richard Bandler, die bezig was met de leiding van een studiegroep gestalttherapie, om eraan deel te nemen als supervisor. Bandler had veel tijd gestoken in het uitschrijven van opnames van Fritz Perls, een van de stichters van de gestalttherapie. En passant had hij gestalttherapie geleerd. Zo begonnen ze samen in eerste instantie vooral de non-verbale communicatie te onderzoeken.
Na Fritz Perls volgde de gezinstherapeut Virginia Satir, en later de hypnosewetenschapper in de psychologie Milton H. Erickson. John Grinder en Bandler modelleerden de verschillende cognitieve gedragspatronen van deze therapeuten en publiceerden dit in The Structure of Magic Volumes I & II (1975, 1976), Patterns of the Hypnotic Techniques van Milton H. Erickson, Volumes I & II (1975, 1977) en Changing With Families (1976). Dit werk vormde de basis van de methodologie die de oprichting betekende van NLP.